PVC atau polivinil klorida, yang paling dikenali sebagai vinil di pasaran, adalah bahan termoplastik yang terdiri daripada karbon (43%) dan klorin (57%). PVC juga merupakan jenis plastik ketiga yang paling banyak digunakan di dunia. Ia ditemui dalam beg, mainan, peralatan sukan, botol dan kertas dinding, hanya untuk menamakan beberapa. Malah, PVC berada di tempat kedua selepas plastik PET dan PP dari segi penggunaannya dalam produk pengguna. Ciri umum PVC ialah strukturnya rapuh dan warnanya putih semula jadi.
Malah, PVC sendiri telah lama wujud sejak 1872. Ia menjadi produk komersial pada tahun 1920-an, yang dikeluarkan oleh Syarikat BF Goodrich. Dalam tempoh ini, plastik PVC digunakan terutamanya dalam industri pembinaan dan dalam pengeluaran papan tanda (jalan, dinding, dll.) dan komponen untuk peralatan penjagaan kesihatan.
Terdapat dua jenis utama PVC, yang pertama ialah polimer tegar, tidak plastik, dan bentuk plastik yang lebih fleksibel yang kita lihat dalam produk yang dibuat oleh pengeluar filem hiasan PVC. Bentuk PVC yang fleksibel dibuat dengan memplastikan bahan, menjadikannya lebih "bengkok" kerana penambahan diisononyl phthalate (DINP) pada strukturnya. PVC fleksibel sering digunakan dalam pembinaan-terutamanya sebagai penebat untuk pendawaian elektrik plastik, lantai, dan sebagai pengganti plastik. Bagi PVC yang lebih keras, anda boleh mendapati ia digunakan untuk menghasilkan paip, bingkai dan banyak lagi.
Populariti PVC dalam pembuatan produk pengguna berpunca daripada kos pengeluarannya yang agak rendah, rintangan yang baik terhadap degradasi, ketahanan yang baik, dan kekuatan tegangan yang sangat baik kerana ia diperbuat daripada plastik. PVC juga boleh dikitar semula dan mempunyai kod pengenalan resin 3.
PVC adalah bahan yang dikelaskan sebagai termoplastik. Termoplastik ialah istilah yang menerangkan bagaimana plastik ini bertindak balas terhadap haba. Dalam kes bahan PVC - ia bertindak balas kepada haba (biasanya pada tanda 100 darjah Celsius) dengan mencairkan. Sudah tentu, takat lebur PVC juga berbeza-beza bergantung kepada bahan tambahan yang digunakan dalam proses pembuatan, kerana sesetengah bahan PVC mempunyai takat lebur sekitar 260 darjah Celsius. Aspek penting mengenai bahan PVC dan termoplastik secara amnya ialah ia boleh dicairkan semula, disejukkan dan dipanaskan semula tanpa mengurangkan kualiti bahan dalam apa-apa cara yang ketara. Termoplastik tidak mudah terbakar, tetapi cair ke dalam bentuk cecair, yang menjadikannya bahan yang berdaya maju untuk pengacuan suntikan. Ini juga memberikan PVC sifatnya yang boleh dikitar semula.
